Ασπιρίνη.

Ύστερα από ομηρικό καυγά μέσα στη σκηνή η Χαρά φεύγει τρέχοντας. Ο φίλος της βγαίνει full monty τσίτσιδος στην άγρια νύχτα και φωνάζει "Πού είσαι Χαρά;" Είναι σχεδόν συγκινητικό και τόσο συμβολικό.

Στα πρώτα 10 λεπτά του UP με πήραν τα ζουμιά και το έκλεισα. Δεν θα το δω μόνος μου.

Καθημερινά στις 4 το απόγευμα μια γιαγιά κάθεται στα σκαμνάκια δίπλα από τις σκάλες που οδηγούν στη τουαλέτα. Mc Donalds Πανόρμου. Κρατάει πάντα ένα τσαλακωμένο χαρτομάντιλο. Με στεναχωρεί.

Τέσσερα κιλά που θα ήθελα να χάσω είναι κατσικωμένα εδώ και 2 χρόνια και δεν λένε να φύγουν.

Ψάχνω αλλά δε βρίσκω αυτούσιο ένα quote που μου άρεσε πολύ. Eίναι από έναν συγγραφέα που δεν θυμάμαι τώρα ποιος είναι αλλά έλεγε μέσες-άκρες πως κάθε ιστορία τελειώνει πραγματικά με το θάνατο. Εμείς επιλέγουμε πότε θα σταματάμε την αφήγηση για να δίνουμε happy end.

Τα λουλούδια στην γέφυρα από Ελ. Βενιζέλο προς Αττική οδό, τόσα χρόνια ανανεώνονται συνέχεια. Ποτέ δεν τα έχω δει μαραμένα. Σκέφτομαι πόσο πολύ τους λείπει.

Πριν μια βδομάδα η γιαγιά μου θυμήθηκε και με είπε με το όνομά μου. Ξαφνιάστηκα ευχάριστα.

Είναι μέρες σκέφτομαι τα πάντα ταυτόχρονα.

έχω και ένα deadline να τιμήσω.

Πονοκέφαλος.

Γαμημένε Scott Matthew

Πέρασα ένα αφόρητα ήρεμο παρασκευοσαββατοκύριακο με μια ελαφριά γρίπη να με κρατάει μέσα.

Και όλα κύλησαν χαλαρά. Ανακάλυψα την τηλεόραση κι ας μην έχω. Κατέβασα και είδα x-factor, διαπίστωσα πως ο Ant1 κάνει live streaming στο internet οπότε παρακολούθησα και Uri Geller live, έκανα catch-up σε next top model και κοιμήθηκα. Κοιμήθηκα πολύ.

Σαβούρα και ύπνος (και βήχας). Κάπως έτσι θα περιέγραφα το τριήμερό μου και θα το θεωρούσα ευχάριστο και ξεκούραστο.

Μέχρι που ήρθε ο γαμημένος Matthew στο shuffle του itunes και με έπιασε απροετοίμαστο. Και θέλω να βγάλω τις πυτζάμες, να ντυθώ και να βγω έξω να τα βάλω με τον ωκεανό που διαιρεί και να αψηφήσω την κάθε ψιθυριστή προείδοποίηση.

There is an Ocean that Divides- Scott Matthew

There Is an Ocean That Divides and with My Longing I Can Charge It with a Voltage That's So Violent to Cross It Could Mean Death There Is an Ocean That Divides and with My Longing I Can Charge It with a Voltage That's So Violent to Cross It Could Mean Death There Is an Ocean That Divides and with My Longing I Can Charge It with a Voltage That's So Violent to Cross It Could Mean Death

Πρωινό ταράκουλο

Κοίτα πως έγινε. Ετοίμαζα ένα μικρό αφιέρωμα στην Drift Records για την επόμενη εκπομπή στον Poplie.eu και έψαχνα περισσότερα για τους καλλιτέχνες που έχουν περάσει από αυτήν. Και έπεσα πάνω στον Stephen Burch ο οποίος ηχογραφεί ως The Great Park. Enter πρωινό ταράκουλο.

Η folk είναι άτιμο πράμα. Ο κίνδυνος να βαρεθείς μέχρι λιποθυμίας είναι πάντα εκεί, κρύβεται πίσω από κάθε στροφή, πίσω από κάθε βαριεστημένο ήχο της κιθάρας. Η απόσταση ανάμεσα στην ατμόσφαιρα και στην αφόρητη πλήξη έχει το μήκος μυρμηγκιού.

Όταν όμως κάποιος την φέρει τόσο καλά όσο ο Great Park τότε θέλεις να βρέχει συνέχεια -μια κούπα καφέ αιωνίως γεμάτη στα χέρια σου- και να κοιτάς από το παράθυρο. Και να αφήνεις τις ιστορίες από την εξοχή του Stephen Burch να μεταλλάσσουν την απέναντι πολυκατοικία σε φάρμα, την λεωφόρο από κάτω σε κανάλι που διασχίζει ένα λιβάδι.

Ακόμη κι αν έχεις σε λίγο ραντεβού με την Megan Fox ή/και τον Hugh Jackman κάτσε πέντε λεπτά και άκου, τουλάχιστον, το πρώτο τραγούδι.

The Burning of the Two- The Great Park

Coastal Path- The Great Park

The Royal Canal- The Great Park

The Good Lord- The Great Park

Εdit: Εδώ θα βρείτε έναν σκασμό album του καθώς και live recordings διαθέσιμα για δωρεάν κατέβασμα. Ωραίος τύπος or what;

Trouble over Athens

Αύριο Κυριακή 25/10 στο Swing θα το ακούμε ζωντανά. Trouble over Tokyo. Trouble over Athens!

Έχω χεστεί πάνω μου.

Αν δεν είσαι εκεί δεν σου ξαναμιλάω. Και δεν ακούω δικαιολογίες περί οικονομικής κρίσης. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Ξηγηθήκαμε;

Είμαι Αναποφάσιστος.

Γι' αυτό φεύγω διακοπές. Καλη ψήφο να 'χεις. Να ξέρεις ότι συμπάσχω. Baci!

They Took a Vote and Said NO- Sunset Rubdown

About Last Night #2

A Dust Road in the Middle of Nowhere #2 (01/10/09) @POPLIE.EU

Ελλάδα- Ρωσία- Λατβέρια- Ιταλία- Αυστρία- Γερμανία- Ολλανδία- Γαλλία- Ισπανία- Σουηδία- Αγγλία- Ελλάδα

5/4-Clogs

Have you Noticed-Lolek

Siberia- Ralfe Band

Csillagok- 17 Hippies

Rhineland (Heartland)- Beirut

Άνδρα μου Πάει- Χάρις Αλεξίου- Δήμητρα Γαλάνη

Mi Dovrei Applicare- Dino Fumaretto

Solo Andata- Dente

City Middle- The National

Pyramids- Trouble over Tokyo

German- Scott Matthew

Amsterdam- Anne Watts

La Confession- Lhasa

Endless Song- AaRON

Paris is Burning- St. Vincent

Ecoute moi Camarade- Rachid Taha

Gone, Play On- Russian Red

We're from Barcelona- I'm from Barcelona

Voodoo Drums- Everyday Mistakes

The Next Time we Strke- Hadar Kasch

Busride- Canasta

Welcome to England- Tori Amos

Other too Endless- Polly Scattergood

Europe is our Playground- Suede

Ταξίδι στη Γη- Πόπη Αστεριάδη/ΚΒ

Long Way Home- Tom Waits

5/4- Clogs

***

.txt_2

Το post που ανέβασα τις προάλλες είχε πολύ σουξέ. Έπηξε στα comments. Και πέρα από αυτό, ανέβηκε αυτόματα στο facebook και είχε τα περισσότερα likes και comments που είχα να δω σε posted μου item εδώ και καιρό. Σε ένα comment η Νίκη μου έλεγε πόσο πολύ της άρεσε η φωτογραφία που είχα βάλει και την έστειλα στο Flickr μου για να δει και τις υπόλοιπες από αυτή τη σειρά. Εκεί αφού μάρκαρε κάμποσες ως αγαπημένες της, άφησε σχόλιο πως πρέπει οπωσδήποτε να πάμε για καφέ. Άνοιξα το chat του FB και της είπα πως ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να κανονίσουμε για καφέ και ύστερα την έκλεισα γιατί είχα λίγη δουλειά. Στο Twitter που το έχω συνδέσει και αυτό με το blog έλαβα αρκετά DM και μερικοί μάλιστα το κάνανε και RT. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γιώργος. Τους ευχαρίστησα όλους με DM και έπιασα κουβέντα με τον Γιώργο που έχουμε καιρό να τα πούμε. Και καθώς τον είδα online στο msn μεταφερθήκαμε εκεί και μιλήσαμε λιγάκι αλλά στο Skype περίμενε ήδη η ξαδέρφη μου που είχε δει το post και της άρεσε πολύ και ήθελε να το σχολιάσει. Ξαπόστειλα τον Γιώργο κάπως βιαστικά και μίλησα λίγο μαζί της αλλά το κινητό μου βούιξε πως τελειώνει η μπαταρία και την είπα μισό λεπτό, να το φορτίσω. Και πάνω που το βάζω στη μπρίζα μου στέλνει SMS ο Νίκος. Αρχίζω να του γράφω ένα μήνυμα και παράλληλα κάνω νόημα στην ξαδέρφη μου μέσω webcam να περιμένει μισό λεπτό. Τότε έγινε διακοπή ρεύματος, έσβησε ο PC, στα καπάκια τέλειωσε η μπαταρία του κινητού.

Και έμεινα μόνος.

Ίσως να σβήσω το Myspace μου όταν έρθει πίσω το ρεύμα.

Modern World- Wolf Parade

Ακαριαία.

Πήγαινα στο ταχυδρομείο. Λίγο πριν μπω μου ήρθε (από κάποιον; κάποια;) η μυρωδιά του μαλακτικού ρούχων που χρησιμοποιούσα πριν εκατομμύρια χρόνια στην Αγγλία.

Με έπιασε νοσταλγία.

(photo by littorally)

Sunday EP vol. II

Ξέρεις τί λένε για την κυριακίλα. Αν δεν μπορείς να την αποφύγεις, απόλαυσέ την.

Sunday EP Vol.II Download

It happened

Ο Vincent Moon είναι ο δημιουργός του blogotheque, έχει σκηνοθετήσει το A Skin, a Night, (το ντοκυμαντέρ για τους National) καθώς και αρκετά βίντεο κλίπ τους. Κοντολογίς είναι δικαιωματικά παιδικός μου ήρωας. Νωρίτερα σήμερα βρισκόταν στο Booze και κινηματογραφούσε αρκετούς Έλληνες καλλιτέχνες στα πλαίσια του Temporary Areas σε μια ιδιόμορφη και αυτοσχέδια συναυλία. Αλλά, τώρα, δεν θέλω να σου μιλήσω για αυτόν.

Θα σου πω όμως για τον Pan Pan και την παρέα του που έπαιξαν και αυτοί εκεί. Και για τα αγαπημένα μου μπλιμπλίκια που έγιναν ξαφνικά τραγούδια τραγουδένια. Γιατί τελικά η σκηνή ήταν το μυστικό συστατικό που έλειπε. Και σήμερα τα τραγούδια αυτά βγήκαν εκει έξω, μπλεχτήκαν τα μπλιπ μπλιπ με το βιολί, η κιθάρα με τα τύμπανα, και ήταν ακριβώς αυτό που έπρεπε να είναι έστω κι αν μέχρι τώρα δεν είχα την παραμικρή ιδέα πως θα έπρεπε να είναι.

Και επειδή δεν βρίσκω καμιά λυρικομαλακίτσα να πω, λέω απλά πως είμαι χαρούμενος. Πολύ.

It's Never Gonna Happen- Pan Pan

postnoise.com

About Last Night.

Συγγνώμη για την Μάρω Λύτρα. Δεν θα το ξανακάνω.

A Dust Road in the Middle of Nowhere #1 (24/09/09) @POPLIE.EU

1η ώρα

5/4- Clogs

Fake Empire- The National

Omaha- Tapes 'n Tapes

Train Song- Feist and Ben Gibbard

Just a Star- Canasta

When she Goes Up- Thirty Pounds of Bone

Rooks- Shearwater

Tailor- Julie Doiron

Tightrope- Yeasayer

Cigarettes- Russian Red

Thistle- Scott Matthew

The Movement- The Ballet

Shut up I'm Dreaming- Sunset Rubdown

Bobby Malone Moves Home- Casiotone for the Painfully Alone

Over and Over- Moloko

2η ώρα

Hope there's Someone- Anthony and the Johnsons

Falling Slowly- Glen Hansard & Marketa Irglova

All through the Night- Cyndi Lauper

Love Story- Patty Bravo

If we only have Love- Dionne Warwick

You belong to me- Petula Clark

Υπάρχει άλλη- Μάρω Λύτρα

Se Telefonando- Mina

The Winner takes it All- ABBA

Dance with Me- Devastations

Northern Star- Hole

Όχι πια Έρωτες- Κόρε.Ύδρο

The Way we Were- Barbra Streisand

Το Κοπερτί- Λένα Πλάτωνος.

cherry poppers

Ακούστε με να χάνω live την (ραδιοφωνική) παρθενιά μου απόψε στον

POPLIE.EU

Καλοκαίρι ατάκτως ερριμμένο.

Η Αθήνα τον Αύγουστο δεν είναι όμορφη. Η Αθήνα γενικά δεν είναι όμορφη. Τον Αύγουστο είναι άδεια. Αυτό μόνο. Δεν λέω, πηγαίνεις γρήγορα από το Α σημείο στο Β, αλλά αυτό κρατάει λίγο οπότε σε μια γενικότερη θεώρηση των πραγμάτων δεν έχει και πολλή σημασία.

Αυτό το καλοκαίρι σταμάτησα να έχω το ipod κάθε στιγμή μαζί μου. Τα ακουστικά είχαν ξεχαρβαλώσει και, φαντάσου, δεν τα είχα καν αλλάξει. Στο αυτοκίνητο άκουγα ειδησεογραφικούς σταθμούς, οι οποίοι στα 3 από τα τέσσερα μουσικά διαλλείματα, έπαιζαν το Summer Wine με βλακώδη επιμονή ενώ υπάρχουν ένας σκασμός τραγούδια με τη λέξη summer στον τίτλο τους. Αυτό το καλοκαίρι δεν άκουσα μουσική γιατί ήμουν μπουχτισμένος. Για να είμαι ακριβής είχα 2 cd στο αυτοκίνητο, τον τελευταίο Dente και το Charm of Highway Strip των Magnetic Fields. Αυτά μόνο ενάλλασσα κάθε τόσο.

Αποφάσισα πως τα social media σώζουν ζωές, ειδικά το καλοκαίρι. Μπορείς πάντα να βασιστείς στο γεγονός πως ανα πάσα στιγμή θα υπάρξουν ένας δύο άνθρωποι πάνω στο πληκτρολόγιο, να βαριούνται εξίσου, έτοιμοι όχι μόνο να ανεχτούν τις σαχλαμάρες σου αλλά να τις αναπτύξουν και να τις απογειώσουν την ίδια στιγμή που ο πολύς κόσμος αποκτά ονειρικό μαύρισμα. Και όλο αυτό το πράγμα σου δίνει μια κάποια ελπίδα.

Το καλοκαίρι το αντιπαθώ όχι τόσο επειδή δουλεύω χωρίς διακοπές. Πιο πολύ μισώ την ζέστη. Να ιδρώνω χωρίς ελπίδα ακόμη κι όταν απλά αναπνέω. Και να λατρεύω το σταθερά στους 18 βαθμούς air-condition μου σαν τον μοναδικό Θεό που θα πιστέψω ποτέ.

Κάθε καλοκαίρι, τελικά, ζω για τη στιγμή που θα τελειώσει.

Και μέσα σε όλα αυτά μου λείπεις κάπως.

***

Sleep All Summer- The National & St. Vincent

Another Lost Summer- Blanche

Κατέβασε. Τώρα όμως.

Κατέβασε εδώ.

Διάβασε περισσότερα εδώ.

Dente (A Sampler)

*Dente- A Sampler*

Γεννήθηκε στην Fidenza το 1976. Το πραγματικό του όνομα είναι Giuseppe Peveri. Ηχογραφεί από το 2006 ως Dente. Έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους και 2 EP. Άλλοτε μόνος με μια κιθάρα, άλλοτε με full μπάντα, οργώνει συνεχώς την Ιταλία. Ευτυχώς με τον φετινό δίσκο του φαίνεται να φεύγει πλέον από το status του καλά κρυμμένου μυστικού. Το έχω γράψει αρκετές φορές πόσο τον εκτιμώ. Τον τελευταίο καιρό αρχίζω να καταλαβαίνω πως είναι ιδιοφυία. Άκουσε και πες μου.